Iam, antaŭ longe, unu el la unuaj legantoj de unu el miaj unuaj libroj diris, ke mi devus verki la komenton ĝin klarigantan. Spite la ŝajnoj kaj eksteraĵoj TRAKTATO ne estas la komento pri iu mia (aŭ ne mia) libro. La plej bona komento pri iu ajn verkaĵo estas tiu ĉi verkaĵo mem - la verkaĵo klarigas sin plej plene kaj plej profunde. TRAKTATO ne estas ankaŭ, kaj ne estu, la teorio de liBeraturo. Nu, mi vere ne scias kio ĝi estas kaj kio estu. Sendube ĝi ne estas la aro de instrukcioj “kiel fari” kaj “kiel pritaksi”. Ĝi ankaŭ ne estas la aro de postuloj, indikoj, ordonoj kaj instruoj. Plej probable ĝi estas la aro de eblecoj - sufloras kia povus esti la libro, se oni utiligus tiujn eblecojn.