Ho - mi diris al Krzysztof telefone - ni sendu leterojn unu al l’alia. Kaj tiele la libro kreiĝis. Vi sendu al mi haikuojn kaj sian labirintan prozon. Mi respondos al vi priskribante per simplaj vortoj tion kion mi vidas kaj aŭdas, kion okazas je mi ĉi tie, ĉe la kalvaj montoj, en la grandaĝa fruktoĝardeno, vidaĵojn fenestrajn ĉiam vualitajn ĉebaze per la nubo de l’arbaro ..... Ĉiuj leteroj permesataj ....
Tiele la libro kreiĝis. Preskaŭ mem, senhelpe. Dum kelkaj monatoj. Diversaj leteroj kaj skribaĵoj alvenis. Ĉiu kiu aliĝis ricevis sian signujon. Libro neniam komenciĝas kaj finiĝas per kovriloj - tial la tekstoj kromaj, akompanaj, antaŭtekstoj kaj posttekstoj komencis ĉirkaŭvolvi la tekston ĉefan. Kaj fine mi haltis tiun lavangon. Ordigis ĉion, redaktis, printis, bindis. Ses kajerojn dikajn kaj maldikajn mi metis en la koverton. Kelkaj jaroj poste mi forigis unu kajeron; kvin kajerojn restintajn mi kunigis.